Hardlopen herontdekt. Sporten die ik als moeder graag doe.

De toevoeging als moeder in de titel slaat eigenlijk niet echt ergens op. Onderstaande sporten deed ik namelijk altijd al graag, ook toen ik nog geen kinderen had, maar ergens moest toch de link met onze blog gemaakt worden ;-). Sommige sporten doe ik wel liever dan andere, maar over het algemeen houd ik echt van sporten. Vroeger, toen ik nog geen kinderen en zeeën van tijd had, sportte ik soms vijf, zes dagen per week. Tegenwoordig sport ik gemiddeld vier keer per week. In het pré-Corona tijdperk tenminste. De afgelopen maanden is dat aantal eerder teruggeschroefd naar twee. Maar omdat ik er uiteindelijk wel blij van word, hier een ode aan de vijf (herontdekte) sporten die ik doe.

Hardlopen

Het hardlopen heb ik echt herontdekt sinds we zo lang in lock down zitten. Waar ik normaal gesproken hockey en groepslessen volg in de sportschool – dingen die nu allebei (tijdelijk) niet meer kunnen – daar wilde ik toch iets doen om mijn conditie niet volledig kwijt te raken. Omdat dat wel zo fijn is als hockey weer begint, en omdat ik me fijner voel met wat (structurele) lichaamsbeweging.

Het fijne aan hardlopen vind ik dat het een makkelijke en dankbare sport is. Makkelijk, omdat je in principe alleen goede schoenen ervoor nodig hebt. Ik heb daarnaast een hardlooplegging, maar je kunt natuurlijk net zo goed in een joggingsbroek gaan rennen. Mijn vorige paar hardloopschoenen had ik ruim zes jaar (je moet ze eigenlijk vaker vervangen, oeps!) en mijn nieuwe zijn exact hetzelfde merk en model. Dat ligt dan toch al lang niet meer in de winkels? denk je nu misschien. En dat klopt. Maar mede daarom houd ik zo van Marktplaats, want daar vond ik ze in een of andere opheffingsuitverkoop. Nooit gedragen en zeker 90 euro goedkoper dan de nieuwste versie. Ik zweer bij deze schoenen, die van het merk Mizuno zijn en die blijkbaar goed passen bij de vorm van mijn voet en mijn manier van lopen (ik heb daar zelf geen verstand van maar heb ooit zo’n loopfilmpje laten maken).

Het is ook een dankbare sport, omdat je heel gauw vooruitgang merkt. Niet dat ik nou zo snel ga (gemiddeld iets onder de 6 minuten per kilometer en dat is dan als ik echt mijn best doe), maar al na een paar weken trainen merk ik dat het me minder moeite kost. Ik ga – iets – sneller, en merk vooral dat ik het langer kan volhouden zonder helemaal buiten adem te raken of steken in mijn zij te krijgen. Daardoor wordt het ook gauw leuker om te doen. Ik ren overigens altijd zonder muziek, zonder horloge en zonder mobiel. Ik weet dus niet precies hoe hard of hoe ver ik ga (behalve wanneer ik samen met een vriendin ren), en dat vind ik helemaal prima. Mijn hoofddoel is niet om een of ander record te vestigen – het is om op een ontspannen manier te sporten.

Hockeyen

Zeven jaar was ik toen ik voor het eerst een stick in handen had. Destijds deed ik maar wat, zoals alle zevenjarigen, en onze eerste officiële wedstrijd verloren we met 22-0 (!). Toch vond ik het nog steeds leuk (!), en hockey is de enige sport geweest die mij letterlijk mijn hele leven – dus sinds mijn zevende – continu heeft weten te overtuigen. Met een pauze van 1 jaar toen ik op mezelf ging wonen, heb ik vanaf mijn zevende tot nu (mijn tweeëndertigste) gehockeyd. En ik ben nog lang niet van plan om ermee te stoppen. Sterker nog: ik wacht met smart op het moment dat we weer mogen! Het fijne aan hockey vind ik dat het een sport in de buitenlucht is (net als hardlopen), dat het gezellig is (want een teamsport) en dat ik blijkbaar veel makkelijker te motiveren ben om te gaan trainen in de kou en regen als ik weet dat mijn tien teamgenootjes hetzelfde doen. Nadelen van hockey zijn dat je er veel spullen voor nodig hebt (stick, steenbeschermers, bitje, handschoentje, tenue), dat het contributiegeld vrij hoog is en dat het ’s winters wel erg koud is in je rokje…

Dansen

Doe ik graag bij groepslessen in de sportschool. Zumba vind ik leuk, maar nog leuker vind ik de les die Dance heet en waarbij we in een maand een heel nummer (hele choreografie) aangeleerd krijgen. Van de beste instructeur ever die zelf zo ontzettend mooi kan dansen… zijn lessen mis ik nu ook enorm. Het meest houd ik van dansen op nummers met een beat, maar in de loop der tijd ben ik ook meer jazzachtige of moderne choreo’s gaan waarderen. Niet dat ik ook maar 1 zuivere pirouette kan maken, maar ik heb wel gevoel voor ritme (al zeg ik het zelf) en ik leer nieuwe pasjes relatief snel dus dat houdt het ook leuk en uitdagend.

Steps

Bankje op, bankje af. Dat is in een notendop wat je bij steps doet. Klinkt saai, hè? Maar dat is het allerminst. Mijn fantastische instructeur (ja dezelfde die ook danslessen geeft) maakt namelijk ook hier hele choreografieën van, waarbij je dus niet steeds heel saai op en af aan het stappen bent maar ook allerlei draaien en andere bewegingen maakt. Dit maakt ook steps 1 van mijn lievelingssporten, het is super intensief maar dat vergeet je omdat je zo opgaat in het proberen te onthouden van wat je moet doen. Ik zit inmiddels in een groep voor semi-gevorderden en ben heel blij dat ook deze lessen gegeven worden op mijn sportschool!

Pilates

En last but not least pilates. Ik deed wel eens een lesje hier en daar in mijn studententijd, daarna heb ik het heel lang niet gedaan. Vlak voor de lock down was ik er, op aanraden van een vriendin, weer mee begonnen en het beviel goed! Of nou ja, eerst niet per se, want ik had zoveel spierpijn dat ik amper meer kon lopen. Maar de tweede keer ging het al veel beter. Ik ben bij pilates zeker niet semi-gevorderd, want er zijn genoeg bewegingen die ik niet zo lang volhoud (het ontbreekt me vooral aan arm- en buikspieren) en ik hoef ook niet per se heel sterk te worden, maar ik vind de combinatie van in- en ontspanning prettig.

Van alle genoemde sporten staat hockey voor mij met stip op 1. Daarna dansen of steps. Hardlopen staat ergens onderaan de lijst, maar bij gebrek aan de andere ben ik op dit moment heel blij dat ik dat nog kan doen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *