Persoonlijk

Ouders huilen niet! Een wang vol tranen en de uitleg hiervan.

Het is inmiddels alweer een maand geleden dat het eerste echte hormonale momentje in huize Frederiek weer naar boven kwam. In zo’n – gemiddeld een – week lijkt alles beschaduwd door een donkergrijze wolk en zijn alle reacties die je waar dan ook op krijgt, voor je gevoel negatief bedoeld. Ik kan er dan ook… Lees verder Ouders huilen niet! Een wang vol tranen en de uitleg hiervan.

Persoonlijk·Tips & trucs

Heb ik spijt van de namen die ik mijn zoons gegeven heb?

Sinds ik een jaar of veertien ben, heb ik een meisjesnaam in mijn hoofd. Als ik ooit een dochter krijg, noem ik haar zo. Dat gevoel had ik toen heel sterk, en is nu – zo’n vijftien jaar later – niet minder geworden. Wel heb ik nu – zo’n vijftien jaar later – twee kinderen,… Lees verder Heb ik spijt van de namen die ik mijn zoons gegeven heb?

Persoonlijk

Afzien en genieten: een halfjaar moeder van twee.

Ik ben nu iets meer dan een halfjaar moeder van 2. ‘Die tweede doe je er zo bij,’ hoorde ik van tevoren vaak. Maar ik hoorde ook tegengeluiden, over dat het moeilijk kan zijn om je aandacht te verdelen. Toch waren de meeste verhalen die ik las positief: een tweede kindje zou meegaan in het… Lees verder Afzien en genieten: een halfjaar moeder van twee.

Persoonlijk·Tips & trucs

De dwangneurose die het moederschap heet.

Ik ben niet paranoia hoor. En ook geen spastische moeder met een dwangneurose. Ik ben gewoon een moeder die houdt van regelmaat en merkt dat dit haar kinderen goed doet. De woorden rituelen en tradities zijn misschien iets over de top, maar het is nou eenmaal zo dat dit dagelijks terugkerende handelingen zijn, die ik… Lees verder De dwangneurose die het moederschap heet.