Pieken en dalen. Mijn knipperlichtrelatie met anticonceptie.

Ik had een relatie met mijn vorige vriend toen ik besloot van anticonceptie te wijzigen. De pil die ik had was de DIANE-35, een pil die overbeharing en acne tegen zou gaan. Ik had die pil ook niet voor anticonceptie gekregen maar voor klachten. Ik slikte de pil dagelijks en dat ik niet zwanger raakte was eigenlijk vooral mooi meegenomen. Tot 2011. Deze pil was toen veel in opspraak en werd uit het basispakket gehaald. Ik koos voor een gemakkelijker anticonceptie-middel te gaan. Eentje die ik niet elke dag hoef te slikken en die een minimale uitstoot aan hormonen gaf.

De pil – Maakte die mij weer vrijgezel?

Rond mijn twintigste had ik erg veel stemmingswisselingen. Deze werden ook erger rond mijn maandelijkse menstruatie. Ik had veel ruzies en kon in die periode extreem weinig hebben. De studiefeestjes en huisfeesten met vrienden waar alcohol in het spel was, hielpen daarin niet mee overigens. Op die momenten linkte ik dat niet eens aan mijn hormonen, maar vooral aan mij en mijn rol in de relatie. Toen het uitging was ik er ook heilig van overtuigd dat ik dat had veroorzaakt.

Het spiraaltje – En toen werd alles anders

Toen ik stopte met de pil, was ik verlost van al die hormonen en schommelingen in mijn humeur. Ik ging over naar het spiraaltje, om op die manier toch die birth control te pakken. Ik voelde me weer wat lichter, iets opgewekter. Maar lag dat dan toch aan de vervelende relatie?

Een enorm verschil. Als ik mijn zwangerschappen en de periodes dat we een kindje wilde krijgen van de totale periode afhaal, heb ik het Mirena spiraaltje inmiddels al 5 jaar (7 jaar inclusief de twee tussenpozen van een jaar).

Gek genoeg vond ik het een grote stap om voor het koperspiraaltje te gaan en heb ik alsnog de afgelopen vijf jaar hormonen (wel plaatselijk) gehad. Als je de uitleg van de verschillen leest snap je misschien wel (zie rood) waar mijn afgrijzen voor het koperspiraaltje vandaan komt:

Koperspiraaltje: Het koperspiraaltje is een stukje plastic met een koperdraadje eromheen, dat via je vagina in de baarmoeder geplaatst wordt. Het spiraaltje geeft geleidelijk een beetje koper af: koper maakt zaadcellen inactief, waardoor de zaadcel over het algemeen niet meer in staat is om een eicel te bevruchten. 

Mirena spiraaltje: Een kunststof spiraaltje dat een hormoon (levonorgestrel) afgeeft waardoor de slijmprop, die van nature in de baarmoederhals aanwezig is, taaier van samenstelling wordt. Daardoor wordt het binnendringen van zaadcellen in de eicel geremd en bevruchting voorkomen.

Nee, een koperspiraaltje zal heel goed werken, maar koper in mijn lichaam? Nope.

Maar niets was zo vrij als niets

Dan zijn er twee hele openbarende momenten geweest in de afgelopen zeven jaar: de momenten van zwanger willen worden, maar het nog niet zijn. Kortom; tussen het eruit laten halen van mijn spiraaltje en het zwanger worden van Kobe en Vicky in. Als er iets is wat als een opluchting en vrijheid voelt, is dat het wel.

Waarom niet niets?

Goede vraag! Eerst even een goed gesprek met manlief, want condooms worden het niet, en die knip…. tja ik betwijfel of hij daar enthousiast van wordt 🙂

Weer wat content voor een volgende blog dus!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *