Stelling: intuïtie is belangrijker dan kennis als ouder


Mijn gevoel zegt dit en mijn gevoel zegt huppeldepup. Gedurende mijn rol als moeder – en eigenlijk mijn leven lang al – ga ik in veel situaties op mijn gevoel af. Mijn intuïtie vind ik dan ook vaak belangrijker dan hoe het met mijn kennis gesteld is.

Ligt dat dan aan hoe ontwikkeld mijn kennis op bepaalde gebieden is? En de vraag is dan ook of ik mijn intuïtie belangrijker vind op de momenten dat ik kennis te kort kom, lijkt me. Situaties inschatten en keuzes maken doe ik misschien wel vaker op intuïtie, dat betekent niet dat ik dit per se belangrijker vind. Ik denk dat dit juist een gouden duo is. Het is belangrijk om niet alleen maar op je gevoel af te gaan als onderzoeken – wetenschappelijk of niet – iets totaal anders zeggen. Daarnaast denk ik ook dat als uit andermans ervaringen én onderzoek blijkt dat iets slecht is voor je kind, je dit zeker in overweging dient te nemen. Ook al zegt je gevoel iets anders.

Mijn antwoord neigt dus toch naar NO, intuïtie is niet belangrijker in het moederschap dan kennis. Vice versa geldt dat voor mij dus net zo.



Kennis is macht. Die uitdrukking is er niet voor niks. Als je ergens veel over weet, helpt dat in heel veel opzichten. Je kunt dan beter (bewuster) keuzes maken, en die keuzes onderbouwen. Tegenover anderen, of tegenover jezelf. Of je behoefte hebt aan deze kennis, hangt af van wat voor persoon je bent. En er zijn ook verschillende manieren om aan kennis te komen.

Ik heb vriendinnen die naar informatie-avonden over opvoeding gaan, of die op online fora zitten en zich daar in discussies mengen. Mijn eigen voorkeur gaat uit naar het lezen van boeken. Mijn hele leven lang lees ik al graag boeken, en de laatste tijd heeft mijn stapel opvoedliteratuur zich in rap tempo uitgebreid (ook omdat ik het leuk vind om recensies hierover te schrijven). Ik vind het heel interessant om te zien welke denkbeelden, inzichten en tegenstrijdigheden er allemaal bestaan over het ouderschap. De een vindt dit, de ander dat, en allemaal hebben ze wel een argument waarom dat zo is. Ik ‘gebruik’ deze boeken dus niet om klakkeloos kennis uit over te nemen, maar meer om mijn eigen mening te vormen en na te denken over wat ik zelf doe of zou doen en waarom. Soms komt het ook voor dat ik mijn aanpak aanpas aan de hand van iets dat ik gelezen heb. Ik ben dan wel een moeder, en daarmee een expert op het gebied van m’n eigen kinderen, maar deskundigen op het gebied van opvoeding zijn dat ook niet voor niks, dus ik hecht ook waarde aan wat zij onderzocht hebben.

Intuïtie lijkt volgens mij vaak een goede raadgever, maar intuïtie kan er ook naast zitten. En dat geeft niet. Maar het lijkt me wel goed om je daar bewust van te zijn. Ik denk dat ik de meeste beslissingen over mijn kinderen neem op basis van intuïtie. Lekker tegenstrijdig, denk je nu misschien? Maar nee. Zoals ik het zie zijn de twee (intuïtie en kennis) complementair. De een kan niet zonder de ander. En wat de onderlinge verhouding dan is, dat verschilt per ouder. NO op de stelling.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *