Mothers and others

“Er is niet één manier van een familie zijn” – Inbar (31) woont in Israël en heeft twee dochters met haar vrouw

In de rubriek ‘Mothers and others’ vandaag een interview met Inbar, die in Israël woont en twee dochters heeft met haar vrouw.

1. Kun je iets over jezelf vertellen?
Hallo, ik ben Inbar en ben in Israël geboren, Nederland opgegroeid en ik ben op 18 jarige leeftijd naar Israël verhuisd in m’n uppie waar ik dacht een jaar te verblijven maar doordat ik het leger heb gedaan en daarna ben gaan studeren toch maar blijven rond hangen, zo woon ik hier nu al 13 jaar. Ik ben getrouwd met een vrouw en we hebben twee hele lieve dochtertjes (Lev en Dar) van 4 maanden oud.

2. Is Israël net zo progressief als Nederland met betrekking tot het homohuwelijk en kinderen krijgen met iemand van hetzelfde geslacht?
Eigenlijk helemaal niet, dit komt omdat religie en staat niet gescheiden zijn. Kijk, Israël doet zich heel progressief voor met de gaypride (waar de staat overigens dik geld mee verdient) maar veel rechten hebben gays niet. We hebben in Israël een ceremonie gehad wat heel mooi en betekenvol was maar zijn in Chicago officieel getrouwd, dit wordt in Israël niet erkend. Ik zou graag willen dat Israël qua wetten en rechten progressiever wordt maar zelfs heterokoppels willen van dit systeem af en willen niet via het rabinaat trouwen.

3. Heb je altijd al een kinderwens gehad? En, zo ja, hoe zag je dat voor je met een vrouw?
Niet altijd, alleen toen ik mijn vrouw ontmoette wist ik dat ik met haar wilde trouwen en ook kinderen wilde hebben. Als je de juiste persoon ontmoet dan is alles opeens glashelder.

4. Had je vrouw altijd al een kinderwens?
Hm, nee denk dat het voor haar ook hetzelfde was, beiden zaten we, voordat we elkaar leerde kennen, niet in een relatie waarvan ik ooit dacht dat ik met die partner een kind wilde hebben.

5. Hoe hebben jullie besloten wie de kinderen zou gaan dragen en baren?
De eerste gedachte was dat ik zwanger zou raken, maar omdat mijn vrouw een paar jaar ouder is hebben we besloten dat het beter is dat zij als eerste zwanger raakt.

6. Hoe verloopt de procedure voor twee vrouwen die een kind willen krijgen in Israël en hoe is dit bij jullie gegaan?
Het is een groot contrast met vraag 2, als het om erkenning en huwelijk gaat is Israël heel stroef en conservatief, maar als het om kinderen maken gaat is het eigenlijk heel gemakkelijk en toegankelijk, niemand kijkt vreemd op, of je nou gay, straight bent of van Mars komt.

7. Zijn er verschillen met de procedure in Nederland dat je weet en zo ja, wat voor?
Ik denk dat dat het grootste verschil aan de legale kant zit. Het is heel makkelijk om een kind te erkennen in Nederland, in Israël kan het alleen via de rechtbank met een anonieme donor. Maar qua medische procedure van zwanger raken denk ik dat Israël in de geneeskunde überhaupt veel progressiever is dan Nederland.

8. Ben je op moeilijkheden gestuit in het proces van zwanger worden en een kind krijgen met je vrouw en zo ja, welke?
Nee helemaal niet, mensen waren respectvol en we werden in het proces zelf in het ziekenhuis niet gediscrimineerd. Op zich is zo’n wachtkamer bijvoorbeeld van een IVF kliniek wel een hele interestante bubbel, iedereen komt er: heterostellen, alleenstaande vrouwen, religieuze vrouwen (zowel joods als moslim), surrogates. Ik vond het mooi om te zien dat we hier allemaal in zo’n kamertje zaten met dezelfde wens ondanks alle andere verschillen.

9. Hoe reageerde je omgeving op het feit dat jullie kinderen wilden/kregen?
Alleen maar met vreugde, en sindsdien kunnen over bijna niets anders praten.

10. Sommige mensen vinden kinderen een vader (dus een man) nodig hebben. Wat is jouw mening daarover?
Helemaal mee eens! …..natuurlijk maak ik een grapje.
Er is niet 1 manier van dingen doen in het leven, iedereen moet dit voor zichzelf invullen, ik denk niet het uitmaakt wie er zijn om de kinderen op te voeden maar meer dat de persoon of personen met alle liefde de kinderen willen opvoeden.

11. Als jullie dochters ouder zijn en vragen stellen over de samenstelling van jullie gezin, wat vertel je ze dan?
Gewoon de waarheid: jullie hebben 2 mama’s hebben die heeeeel veel van jullie houden en alleen het beste voor jullie willen. In kort, jullie zijn omringd door mensen die allemaal van jullie houden.

12. Wat doe je als jullie dochters later gepest worden met het feit dat ze twee moeders hebben?
Uitleggen dat sommige mensen als ze dingen niet begrijpen heel gemeen kunnen zijn, en uitleggen dat zij niet anders zijn dan andere kinderen omdat ze 2 moeders hebben. Daarbij is er niet één manier van een familie zijn. Zo heb je kinderen met 1 moeder, of 2 vaders of 1 vader, en jullie hebben een familie met 2 moeders die heel veel van jullie houden.

13. Hoe ziet de taakverdeling er bij jullie thuis uit? Wie werkt er bijvoorbeeld meer of wie neemt de meeste zorgtaken op zich? Is dit een bewuste keuze?
Het is vloeiend en verandert, op dit moment is het is zo dat mijn partner nu meer huistaken verricht omdat zij zwangerschapsverlof heeft, maar ik doe mijn best om mee te dragen en sta ook op midden in de nacht en was de flesjes etc. Ik weet niet hoe heterokoppels dit aanpakken maar het lijkt mij dat in elke relatie je over dingen moet praten om te zorgen dat de taken en gevoelens in balans blijven, zeker als het een stressvolle situatie is met 2 baby’s, je moet flexibel blijven en luisteren naar de wensen van je partner zodat je elkaar kan bijstaan.

14. Wat zijn de verschillen tussen kinderen opvoeden in Nederland en in Israël?
Ik woon al 13 jaar in Israël, dus ik weet niet precies hoe kinderen vandaag opgevoed worden in Nederland maar ik denk dat het leven wel totaal anders is hier, kinderen zijn toch wel veel wilder hier als ik om zo rond kijk in de speeltuinen, de Europese houding tegenover kinderen is toch wel meestal dat ze wel gezien maar niet gehoord mogen worden, in Israël zie en hoor je kinderen overal.

15. Tot slot: wat vind je het leukst aan het hebben van kinderen?
Ik ben nog nooit zo verliefd geweest, het is zo bijzonder om deze kleine mensjes te zien groeien, ik ren elke dag weer naar huis om ze vast te kunnen houden. Ze zijn nu 4 maanden oud en het leukste is nu dat ze je herkennen en dat je ze toch het liefst bij mama en Ima (hebreeuws voor mama) zijn.

Bedankt voor het invullen Inbar! Ik wist helemaal niet dat het in Israël zo (relatief) gemakkelijk was voor twee vrouwen (of twee mannen natuurlijk) om een kindje te krijgen. Een goede zaak waar andere landen wat mij betreft een voorbeeld aan mogen nemen. Want inderdaad, families zijn er in allerlei soorten en maten…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *