Ode aan de Tula draagzak

Als je mij vraagt wat nou echt 3 onmisbare items zijn voor een moeder met kleine kindjes, dan zeg ik:

  1. Draagzak
  2. Hydrofiele doeken
  3. Voedingskussen

Ik kan mij geen leven zonder dit voorstellen. Zonder deze baby niet, maar ook zonder deze Tula niet.

Toen Elia geboren werd, wilde ik hem heel graag dragen. Voor mij voelt dragen heel natuurlijk, zeker bij een pasgeboren kindje. Een heel kleine baby in een kinderwagen kan natuurlijk ook, maar ik draag hem dan toch echt veel liever dicht tegen me aan, om hem zo lang mogelijk dat gevoel van geborgenheid dat hij ook in de baarmoeder had mee te geven en om het letterlijke loslaten voor ons allebei nog even uit te stellen ;-). Zo’n minimensje weegt bovendien niks, dus zwaar is het niet (dat wordt het later pas, haha).

Goed, Elia werd geboren, we hadden een geweven draagdoek, maar in het knopen was ik niet bepaald een held. Dit kan ook goed te maken hebben met mijn van nature ongeduldige karakter of aan het gebrek aan oefening, maar feit blijft dat ik er voor mijn gevoel te lang over deed om hem goed om te krijgen, waardoor ik hem dus niet zo snel binnenshuis gebruikte. Toch hebben we die doek (het was een denim ByKay ringsling) wel een paar maanden gebruikt. Daarna was de vraag: zal ik een draagconsult aanvragen of een draagzak proberen?

Waarom een Tula?

In mijn zoektocht vond ik al gauw lovende recensies over de Tula, en leerde ik tevens het belang van een ergonomische draagzak. In het kort: het kindje zit in een kikkerhouding (knieën hoger dan stuitje), de stof ondersteunt ook de knieholte, het rugpand is zacht, je kunt je baby dragen met zijn gezicht naar jou toe en het gewicht is evenredig verdeeld. De Tula is natuurlijk niet de enige ergonomische draagzak, maar wel de enige die ik ooit gehad heb. Ik vind zelf vooral de brede banden erg fijn en ook het feit dat je hem gewoon in de wasmachine kunt wassen (Noël kauwt bijvoorbeeld graag op de randen). Een leuke bijkomstigheid is bovendien dat je zoveel leuke printjes hebt om uit te kiezen. Mijn keus was waarschijnlijk eerder op een grafische print gevallen, maar aangezien de babydaddy (die ook graag en veel draagt) er ook iets over te zeggen heeft, hebben wij een donkerblauwe met ankers ;-).

Vanaf wanneer tot wanneer kan een kindje erin?

Ik heb Elia in de Tula Baby gedragen vanaf 4 maanden totdat mijn zwangere buik het belette (hij zal toen zo’n anderhalf geweest zijn), en omdat we allebei niet zonder konden, hebben we daarna ook de Tula Toddler aangeschaft (die is vanaf kledingmaat 92). Die hebben we wel wat minder gebruikt omdat Elia nu eenmaal steeds langere stukken kan/wil lopen zelf.

Noël heb ik gedragen vanaf de eerste week van zijn leven. Toen met Tula insert, maar tegenwoordig heb je de Tula Free To Grow die je vanaf de geboorte kunt gebruiken dus dan heb je geen insert meer nodig. Ideaal. Inmiddels is Noël 9 maanden en weegt hij zo’n 8,5 kilo. Ik draag hem nog steeds vrij veel, als ik met beide jongens naar buiten ga en mijn handen vrij wil hebben of thuis als hij onrustig is (vaak in de avond rond etenstijd). Het wordt natuurlijk wel steeds iets zwaarder, maar dat gaat heel geleidelijk. Na ongeveer een halfuur dragen begin ik het nu te voelen, maar ik doe nog steeds soms bijvoorbeeld boodschappen op deze manier.

Wat kost zoiets?

De Tula Free To Grow kost ongeveer 160 euro nieuw. Mijn versie (de ‘oude’ Tula Baby versie) kost zo’n 140 euro nieuw. Maar daar kan een baby dus alleen vanaf zijn geboorte in met bijbehorende insert. Onze draagzak kochten we tweedehands op Marktplaats (lang leve tweedehands!), en kostte me toen zo’n 100 euro. Nog steeds niet goedkoop, maar echt elke eurocent waard!

De voor- en nadelen

De voordelen nog een keer kort opgesomd: je baby voelt zich geborgen, je hebt je handen vrij, hij is supersnel aan en uit te doen en veilig in gebruik, je kunt hem wassen, de brede banden verdelen het gewicht fijn, je kunt hem lang gebruiken, je kunt kiezen uit verschillende leuke printjes en hij neemt (wanneer je hem niet gebruikt) heel weinig plek in beslag. De nadelen? Na lang nadenken heb ik er 1 bedacht: op een gegeven moment wordt het wel wat zwaar…

Mijn beide jongens hebben úren in de Tula doorgebracht, en mijn leven had er een stuk zwaarder uit gezien zonder deze life saving draagzak (vooral in de eerste maanden van Noëls leven…). Ik ben fan!

Eindscore:
★ ★ ★ ★ ★

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *