Persoonlijk

Een peuter, vol schema, bolle buik en een bekkenprobleem.

briefjes

Ik vind die moeders toch echt wel knap. Zei ik altijd. Die ouders die twee of drie kinderen hebben, allebei een full time baan en het dan ook nog eens voor elkaar kregen hun kinderen naar voetbal, tennis en pianoles te brengen. Als je geen nannybudget op je rekening hebt staan, hoe doe je dit in godsnaam zonder iets teveel stress of al teveel relatieproblemen? Toen ik nog geen kinderen had verwonderde ik mezelf hierover. Nu is de status; Een hele bolle buik, een helse puberpeuter, full time jobs en ook nog hobbies en verplichtingen. En het liefst dan ook nog vrijetijdsbesteding. Ik bevind mezelf nu dus in zo’n zelfde soort positie. Het ding; het kruipt erin en je hebt zelf niet eens door dat je er midden in zit.

Maar echt. Hoe houd je het vol?

In de Psychologie nr. 5 van dit jaar las ik een artikel dat tegenwoordig de hype is om zo relaxt mogelijk te doen, weinig stress te hebben en je juist van alle drukte af te zonderen. Maar, dat nieuwe opwindende ervaring en actie juist goed zijn voor je gezondheid:

“Jarenlang is ons voorgehouden dat kalmte, rust en regelmaat het hoogste goed zijn voor onze gezondheid. Mis, zegt hoogleraar Ignaas Devisch: we hebben juist actie nodig, en nieuwe, opwindende ervaringen.”

Kijk. Daar word ik best vrolijk van. Ik vaar namelijk echt goed op drukte en volgeplande dagen, ga erg goed op nieuwe dingen ontdekken en elk weekend proberen we dan ook een nieuw avontuur te beleven. Ik krijg wekelijks van ouders of vrienden te horen; “Jezus, maak je nou niet zo druk. Dat kan niet goed zijn.” Maar als ik het artikel uit Psychologie mag geloven is een druk leven voor mensen – mits die daar goed mee omgaan – nog gezond voor hen ook.

Maar sinds vorige week bleek ik niet alleen een helse puberpeuter te hebben, een druk sociaal en werkleventje, maar kwamen ook wat zwangerschapskwaaltjes naar boven. Op woensdag 28 juni was ik 27 weken zwanger (nu met die 2e houd ik het een stuk minder goed bij, maar de verloskundige zei het). Die avond las ik een artikel op Babybytes over de weker wordende bekken en dat dit zo rond de 27 weken zou starten met zijn route richting de bevalling. Het laatste trimester zou voor je lichaam het meest pittige zijn. Toen begon de afbreuk. Mijn hersenen hadden dat artikel gelezen en bedachten zich; laat ik hier eens flink gebruik van maken door die bekken extra week te maken. Interessant dat zo’n artikel dus blijkbaar toch iets met je hersenen doet en een bepaald deeltje van je lichamelijke toestand bepaald

Maar mijn weekend vorige week bestond dus uit bankhangen en hier niet meer vanaf (kunnen) komen. Fijn joh! Als drukke mama echt een signaal dat je het toch rustig aan moet doen, ook al dijde je hier normaal erg goed op. Ik hoor vaak in mijn omgeving ‘goed naar je lichaam luisteren’ en dat heb ik dan dus ook gedaan. Ik heb:

  • mijn verlof een week eerder in laten gaan
  • wat extra vakantiedagen opgenomen, soms gewoon even een middag in de week.
  • manlief of Albert Heijn het werk laten doen in plaats van zelf de rit naar de super te moeten maken
  • extra oppas op mijn vrije dagen geregeld. Voor opvoedloze me-time.
  • toch proberen elke week 1 avond te sporten met Mom in Balance (voor zuurstof, energie en gezellig kletsmomentje!)

En het geeft rust.. gelukkig! Hopelijk dus ook minder zwangerschapskwaaltjes.

Hoe houd jij die zwangerschapskwaaltjes in bedwang? Nog wat tips zijn meer dan welkom :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *